برای دیدن تصاویر در اندازه واقعی روی آن ها کلیک کنید.
سلام ممنونم ازعکسای زیبایی که میذارینکاش برا اربعین هم میذاشتین
گه گداری که دلم می گیردمی نشینم آرامگوشه دنج اتاقی تاریکو به اندازه ی غم های دلم می گریمگه گداری شعری می خوانماز سهراب...از سایه...از فریدون و فروغزندگی سخت که نیست؟؟؟!!!روزها می گذردمن به پایان کسی نزدیکمراستی یادم رفتشعر هم می گویمگه گداری به خودم...مردم شهر...به تفاوت هامان می خندمبه کلاس درس و استادم که دلش نازک نیستهمکلاسم که به فکر فرداستامتحان فردا...من و دفترچه ی شعرم ...به عجب دنیاییزندگی سخت که نیست؟؟؟!!!گه گداری شب ها بیدارمزمزمه می کردمکاش دنیا همه اش شب باشدشب که تو می خوابی...شب که من تنهایم...شب که من پشت سرت می نالمنه ببخشیدمن از شب ها هم بی زارم)زندگی سخت که نیست؟؟؟!!!گه گداری دل من منتظر استکه بروید خورشیدکوه ها گلدانندمن به پایان کسی نزدیکمابرها می دانندکه چه طعمی داردصورت خیس و لب خندانمچتر ها هم خستندو توقع بی جاستگه گداری باید مثل آدم ها شدزندگی باید کردتلخ...شیرین...
سلام ممنونم
ازعکسای زیبایی که میذارین
کاش برا اربعین هم میذاشتین
گه گداری که دلم می گیرد
می نشینم آرام
گوشه دنج اتاقی تاریک
و به اندازه ی غم های دلم می گریم
گه گداری شعری می خوانم
از سهراب...
از سایه...
از فریدون و فروغ
زندگی سخت که نیست؟؟؟!!!
روزها می گذرد
من به پایان کسی نزدیکم
راستی یادم رفت
شعر هم می گویم
گه گداری به خودم...
مردم شهر...
به تفاوت هامان می خندم
به کلاس درس و استادم که دلش نازک نیست
همکلاسم که به فکر فرداست
امتحان فردا...
من و دفترچه ی شعرم ...
به عجب دنیایی
زندگی سخت که نیست؟؟؟!!!
گه گداری شب ها بیدارم
زمزمه می کردم
کاش دنیا همه اش شب باشد
شب که تو می خوابی...
شب که من تنهایم...
شب که من پشت سرت می نالم
نه ببخشید
من از شب ها هم بی زارم)
زندگی سخت که نیست؟؟؟!!!
گه گداری دل من منتظر است
که بروید خورشید
کوه ها گلدانند
من به پایان کسی نزدیکم
ابرها می دانند
که چه طعمی دارد
صورت خیس و لب خندانم
چتر ها هم خستند
و توقع بی جاست
گه گداری باید مثل آدم ها شد
زندگی باید کرد
تلخ...
شیرین...